Πολιτεία Μποέμικη

Οι ερωτικές προστακτικές…

2011-08-05T20:38:00.008+03:00

-Σε περιμένω "εκεί…" σε περιμένω! Υστερόγραφό σου, μην αφήνεις μια κυρία να περιμένει.

-Δεν είναι στο χαραχτήρα μου να αφήνω μια κυρία να περιμένει. Αρκεί να υπάρχει κλεισμένο ραντεβού μαζί της.

-Έχω ένα ραντεβού και έχω αργήσει. Πρέπει να φύγω. Αφήνω φιλί στο πιο αναστατωμένο σημείο που υπάρχει αυτή τη στιγμή επάνω σου... Θα έρθω την νύχτα να το μετακινήσω....

Μουσική επένδυση: Gotan Project ~ Una musica brutal

Paintings by Fabian Perez

Κουκλοθέατρο

2011-06-18T20:45:00.005+03:00

- Παίζουμε ;

- Τι ;

- Κουκλοθέατρο .

- Αμέ !

- Εσύ θα υποδύεσαι τον κούκλο μου .

- ( Ωωω )

- Κι εγώ θα σου παραχωρώ το θέατρο .

Σαν μπήκε στον κουκλοθίασο αντίκρισε το γεμάτο μπαλώματα παρκέτο. Στο μούτρο του σχηματίστηκε η απορία. «Ξύλινα δάπεδα από τα ερειπωμένα νοικοκυριά της οδού Avignon» του αποκρίθηκε «και το χρυσοκόκκινο κιλίμι ανήκε στην φθισική Charlotte».

Ύστερα είδε το ξύλινο κασελάκι με την ταμπελίτσα «Captaine Coq et sa Famille» Το άνοιξε κι άρχισε να μετρά τις μαριονέτες. Μία αλεπού με το όνομα Reynard, ο Carrot Top, Gigi, Alifanfaron, ο Dr Duclos, η Madame Muscat και ο Monsieur Nicholas.

- ( Ωωω ) μικρή μου. Δεν μπορώ να σου το κάνω αυτό.

- Ποιο ;

-Αθώα μου Mouche, δεν μπορώ να κινήσω αυτές τις μαριονέτες για σένα.

- Γιατί ;

- Δεν θα μπορούσα ποτέ να γίνω ο αισχρός Capitaine Coq.

- Εγώ η Mouche κι εσύ ο Capitaine Coq; Δεν είναι απαραίτητο αυτό. Θα μπορούσε κι αλλιώς. Εγώ η Madame Muscat

κι εσύ ο Monsieur Nicholas.

- ( Ωωω ) μικρή μου, το ξέρω πως σε πονά η αγάπη που ένιωσες, που έδωσες, που έχασες, που ξέπεσε κάπου και την ψάχνεις παντού.

- Δηλαδή, δεν θα ανεβάσουμε την αγάπη ;

- Δεν σου πρέπει μια τέτοια αγάπη .

- Πρόκειται απλά για κούκλες .

- Θα κλείσω τώρα το κασελάκι .

- Όχι. Όχι, μη !

- Άκου να δεις τι θα γίνει. Εγώ, θα σου παραχωρώ τα σχοινιά της μαριονέτας-ψυχής μου, κι εσύ, θα μου παραχωρείς τα σχοινιά της δικιάς σου. Αλλά θα πάψεις πια να παριστάνεις την κούκλα μου .

- Υπόσχομαι ।

Last 3 photos by Irving Penn.

Προτείνεται για ανάγνωση:

« Paul Gallico Love of seven dolls ~ Πωλ Γκάλικο: Αγάπη από εφτά κούκλες.»

Μουσική επιλογή: Tonino Carotone ~ E’ un mondo difficile

Η ζέση του πόθου

2011-02-23T02:44:00.004+02:00

Λιώνει το σπαρματσέτο στο καμινέτο…

επάνω του θε ν’ ακουμπήσει σφραγίδας αποτύπωμα.

Κείθ’ εσωκλείεται

η ζέση του πόθου μου.

Ρήματα. Κυρίως. Διάσπαρτα άρθρα. Μερικά ουσιαστικά. Επίθετα διόλου σχεδόν. Κι ίσως -αν θυμάμαι σωστά- ένα επίρρημα να υπογραμμίζει στο τέλος το υστερόγραφο.

υ.γ. Καλώς.

Το σώμα μου αναδίδει έρωτα. Σε κάθε του κίνηση. Αθέλητα. Ασυνείδητα. Πώς αλλιώς να το πω; Δ ό λ ι α . Κι είναι κινήσεις καθημερινές, τετριμμένες. Πώς αλλιώς να το πω; Ρ ο υ τ ι ν ι ά ρ ι κ ε ς .

Ο έρωτας κραδαίνει το κορμί μου μ’ ένα «έσω παρών».

~.~

«Το ξέρω πως είσαι τρυφερή. Το ξέρω πως είσαι ευαίσθητη». Μου ψιθύρισες την στιγμή που άφηνες το φιλί σου στον ακάλυπτο ώμο μου. «Τώρα, όμως, θέλω να μου φανερώσεις εκείνην που κρύβεις στην σκοτεινή σελίδα σου».

~.~

Κι έτσι όπως θα βγαίνεις

λ α θ ρ α ί α

από το καμαρίνι μου

από την πίσω πόρτα

θα βάζω το μηχάνημα προβολής να παίζει το πολυκαιρισμένο φιλμ. Θα βουλιάζω στο κάθισμά μου. Σε κάθε αλλαγή εικόνας θα ακούγεται κι ένα κλικ. Θα αφήνω τον επαναλαμβανόμενο κρότο να με υπνωτίζει.

Ναι। Τώρα που το σκέφτομαι, εσύ, πάντα θα φεύγεις. Λαθραία. Κι εγώ, εμπρός, θα ανοίγω αυλαία.

Μουσική επιλογή: Vinicio Capossela~ Ovunque proteggi

2010-12-06T14:12:00.002+02:00

ά((γ))κυρες διαδρομές

Αλλιώς μυρίζει ο αέρας

κι αλλιώς φυσάει...

στο Πασαλιμάνι.

Γυρεύω τα πρόσωπα

των γυναικών
που κοίταξες,
που άγγιξες
εκείνων που γεύθηκες.
Δεν μοιάζουν σ' εμένα.

Ιχνηλάτησα

σε βάδισμα δικό σου.

Βουτώ στο πριν για να φθάσω στο μετά.

Βυθός που δείχνει αν ήρθες για να δοθείς

ή πως αλλιώς θα βάλεις

άλλη μια χούφτα άμμο στη σωρό σου.

Σχολαστικό το πέρασμα
από μέρη που στάθηκες
που έφαγες

που ήπιες
που γέλασες

που δάκρυσες
που έγινες ΆνδραΣ
που έγινες 'ΑνθρωποΣ.

Σε ανακαλύπτω...

την ώρα που κάθομαι στο ξύλινο κάθισμα

κι ανοίγω το σκέπαστρο του ξύλινου σεκρετέρ.
Μια διαδρομή τα δάχτυλα πάνω στα πλήκτρα του πιάνου.
Από το μικρό μπαρ θα πάρω ένα ποτήρι βότκα να στάξω ακτινίδιο.

Με ανακαλύπτω...

εκεί, ανάμεσα σε πράγματα δικά σου, παρών κατά την απουσία.

Το φουλάρι που ξέχασα τη νύχτα της τελευταίας μας βαρκάδας.

Το πολυφορεμένο μου κραγιόν που τέλειωσε και πέταξα στον κάδο.

Κι όλη την ώρα

αΛήΤευΑ

Δεν πρόσεξα, όμως, πως

…

ήταν

…
στα στενά τοιχώματα

του μυαλού μου.

Πράγμα που σημαίνει πως...

((σε σκέφτομαι))

Γόβες σε τραίνου ράγες.

-Το σημάδι που άφησα-

Άλλην

μιαν

μνήμην

να φτιάξω

να με θυμάσαι

την ώρα που μου τις έβγαζες

σε ραντεβουδάκι εορταστικό

στο 15ο βαγόνι.

Αχ αχ αχ κι αμάν αμάν...

Κι αμάν αμάν κι αχ κι αχ κι αχ...

.καρδιά μου!

Μουσική επένδυση: Vast ~ You are the one

Λαχτάρισμα

2010-10-13T23:58:00.002+03:00

Το να λείπει…

να [σου] λείπει…

έχει την δική του γλύκα μες τον πόνο.

Και πώς να μην; Είναι σαν… χα… [γελάω]. Κι αλήθεια ξέρεις γιατί γελάω; Σαν κάτι φτάσει στην κορύφωσή του κι ολοκληρωθεί, αντίστροφα έρχονται τα βήματα. Η ολοκλήρωση, δένει την αρχή του κύκλου με το τέλος, κι εσύ μετά γυρνάς-γυρνάς, επάνω στις στρογγυλεμένες αναμνήσεις, ζαλίζεσαι, ώσπου να πέσεις.

Και θυμάσαι… θυμάσαι… πως είπε το ένα, πως έπραξε το άλλο, πως άγγιζε, πως [σε] άγγιζε,

πως μύριζε, πως [σε] μύριζε, πως φιλούσε τις πληγές.

Και δεν είναι που σταμάτησε να νανουρίζει τις πληγές, είναι που άνοιξε άλλες βαθύτερες, δικές του, και δεν θες [στ’ αλήθεια] δεν θες κανείς να σου τις φιλήσει. Γιατί θα χαθεί… θα χαθεί μες την ανάμνηση. Κι αυτό δεν το θες. Πόσο καθόλου δεν το θες.

Γι’ αυτό σου λέω...

το να λείπει…

να [σου] λείπει…

έχει την δική του γλύκα μες τον πόνο.

(( Γλυκάδι ΜοΥ )) μονολόγησε ο αναστεναγμός και το ~ αχ ~ φώλιασε στο δεξί γοβάκι.

Από τότε, η Νόα φορεί μονάχα το αριστερό, ενώ το άλλο το δεξί, το κρατεί στο χέρι. Κι έτσι που παράταιρα περπατά, παραπαίει.

Μουσική επένδυση: Yasmin Levy ~ Una noche mas